Skip to main content

Art. 50 dla AI w fintechu: przejrzystość i ujawnianie

Jak art. 50 (przejrzystość) dotyczy AI w fintechu: czatboty dla klientów, treści syntetyczne, deepfake’i, rozpoznawanie emocji, terminy i kary.

Dostawcy systemów AI, które wchodzą w interakcję z ludźmi lub generują treści syntetyczne, muszą to ujawniać. Dotyczy to też podmiotów wdrażających, które stosują rozpoznawanie emocji lub generują deepfake’i (art. 50).

„Fintech” nie jest kategorią rozporządzenia, a art. 50 nie zależy od klasy ryzyka. Obowiązki obowiązują od 2 sierpnia 2026 (art. 113). Dostawcy systemów generatywnych wprowadzonych do obrotu wcześniej mają czas do 2 grudnia 2026 na oznaczenie swoich wyników (art. 111 ust. 4). Kary sięgają do 15 mln EUR lub, w przypadku przedsiębiorstwa, do 3 % światowego obrotu rocznego, zależnie od tego, która kwota jest wyższa (art. 99 ust. 4). Następny krok: sprawdź każdy system AI kontaktujący się z klientami względem art. 50 ust. 1–4.

Art. 50 ust. 1–4 określa obowiązki ujawniania

Każdy ustęp wskazuje, kto musi ujawniać. Każdy ma też wyjątek dla zastosowań dozwolonych prawem do wykrywania przestępstw, zapobiegania im, prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie lub ścigania ich sprawców; ust. 1 i 3 dodają warunki.

  • art. 50(1)
    Systemy wchodzące w interakcję z ludźmi (dostawca)

    Dostawcy muszą projektować systemy przeznaczone do bezpośredniej interakcji z osobami fizycznymi tak, aby te osoby były informowane, że wchodzą w interakcję z systemem AI, chyba że jest to oczywiste z punktu widzenia osoby fizycznej dostatecznie poinformowanej, uważnej i ostrożnej, z uwzględnieniem okoliczności i kontekstu wykorzystywania.

  • art. 50(2)
    Oznaczanie syntetycznych wyników (dostawca)

    Dostawcy systemów generujących syntetyczne treści dźwiękowe, obrazowe, wideo lub tekstowe muszą zapewnić, aby wyniki były oznakowane w formacie nadającym się do odczytu maszynowego i wykrywalne jako sztucznie wygenerowane lub zmanipulowane. Obowiązek nie ma zastosowania w zakresie, w jakim system pełni funkcję wspomagającą w zakresie standardowej edycji lub nie zmienia w istotny sposób danych wejściowych ani ich semantyki.

  • art. 50(3)
    Rozpoznawanie emocji i kategoryzacja biometryczna (podmiot wdrażający)

    Podmioty wdrażające system rozpoznawania emocji lub system kategoryzacji biometrycznej muszą informować osoby fizyczne, wobec których te systemy są stosowane, o fakcie ich stosowania i przetwarzać dane osobowe zgodnie z obowiązującymi przepisami o ochronie danych.

  • art. 50(4)
    Deepfake i opublikowane teksty (podmiot wdrażający)

    Podmioty wdrażające system generujący lub przetwarzający obrazy, treści dźwiękowe lub wideo stanowiące deepfake muszą ujawnić, że treści te zostały sztucznie wygenerowane lub zmanipulowane. To samo dotyczy tekstu publikowanego w celu informowania społeczeństwa o sprawach leżących w interesie publicznym, chyba że tekst został poddany weryfikacji przez człowieka lub kontroli redakcyjnej, a odpowiedzialność redakcyjną ponosi osoba. W przypadku utworu o wyraźnie artystycznym, twórczym, satyrycznym lub fikcyjnym charakterze obowiązek ogranicza się do ujawnienia istnienia wygenerowanych treści w odpowiedni sposób, który nie utrudnia wyświetlania ani korzystania z utworu.

  • art. 50(5)
    Jak i kiedy informować

    Informacje podaje się w jasny i wyraźny sposób najpóźniej przy pierwszym kontakcie lub pierwszym narażeniu, a muszą być zgodne z mającymi zastosowanie wymogami dostępności (art. 50 ust. 5).

Art. 50 dotyczy AI w fintechu bez testu klasy ryzyka

Liczy się to, co system robi, a nie w którym załączniku się znajduje.

  • „Fintech” nie jest kategorią rozporządzenia

    Rozporządzenie nie zna kategorii „fintech”. Art. 50 nie zależy od sektora ani załącznika: dotyczy tego, co system robi, niezależnie od tego, czy jest systemem wysokiego ryzyka.

  • Systemy wysokiego ryzyka mają oba zestawy obowiązków

    System scoringu kredytowego, który jest systemem wysokiego ryzyka na podstawie załącznika III pkt 5 lit. b) i ma też interfejs czatu, podlega obowiązkom z art. 50 od 2 sierpnia 2026 i obowiązkom z rozdziału III od 2 grudnia 2027. Art. 50 nie wpływa na wymogi rozdziału III (art. 50 ust. 6).

  • Przykłady według ustępów

    Przykład: czatbot obsługi klienta lub interfejs doradczy w aplikacji bankowej wchodzi w bezpośrednią interakcję z osobami fizycznymi (art. 50 ust. 1). Przykład: system, który redaguje pisma lub raporty dla klientów, generuje tekst syntetyczny i podlega obowiązkowi oznaczania spoczywającemu na dostawcy (art. 50 ust. 2); bank, który tylko z niego korzysta, jest podmiotem wdrażającym, a jego obowiązki wynikają, o ile mają zastosowanie, z art. 50 ust. 3 i 4, a nie z ust. 2.

  • Wnioskowanie o emocjach w pracy i w edukacji

    Art. 5 ust. 1 lit. f) zakazuje systemów AI wnioskujących o emocjach osoby fizycznej w miejscu pracy i w instytucjach edukacyjnych, z wyjątkiem sytuacji, gdy system ma być wdrożony lub wprowadzony do obrotu ze względów medycznych lub bezpieczeństwa. Przykład: wnioskowanie o emocjach pracowników call center podczas pracy mieści się w zakazie. Obowiązek informowania osób narażonych z art. 50 ust. 3 jest odrębny.

  • Terminy

    Art. 113 stosuje rozporządzenie od 2 sierpnia 2026; rozdział IV zawierający art. 50 nie należy do przepisów, dla których lit. a)–d) podają inną datę. Dostawcy systemów generujących treści syntetyczne, wprowadzonych do obrotu przed tą datą, muszą podjąć niezbędne kroki, aby spełnić art. 50 ust. 2 do 2 grudnia 2026 (art. 111 ust. 4). Rozporządzenie nie przewiduje okresu przejściowego dla art. 50 ust. 1, 3 i 4.

  • Kary

    Naruszenie obowiązków przejrzystości dostawców i podmiotów wdrażających z art. 50 może skutkować karą pieniężną do 15 mln EUR lub, w przypadku przedsiębiorstwa, do 3 % jego całkowitego światowego obrotu rocznego z poprzedniego roku obrotowego, zależnie od tego, która kwota jest wyższa (art. 99 ust. 4 lit. g)). Dla MŚP, w tym przedsiębiorstw typu start-up, każda kara jest ograniczona do niższej z tych kwot (art. 99 ust. 6). Ten sam pułap dotyczy małych spółek o średniej kapitalizacji (art. 3 pkt 14b, art. 99 ust. 6a). Każde państwo członkowskie ustanawia przepisy określające, w jakim zakresie kary administracyjne mogą być nakładane na organy i podmioty publiczne ustanowione w tym państwie członkowskim (art. 99 ust. 8).

  • Granice zakresu stosowania rozporządzenia

    Rozporządzenie stosuje się do dostawców wprowadzających do obrotu lub oddających do użytku systemy AI w Unii albo wprowadzających do obrotu modele AI ogólnego przeznaczenia w Unii, bez względu na miejsce ich siedziby (art. 2 ust. 1 lit. a)), oraz do dostawców i podmiotów wdrażających z siedzibą w państwie trzecim, jeżeli wyniki działania systemu AI są wykorzystywane w Unii (lit. c)). Nie stosuje się go do obszarów wykraczających poza zakres prawa Unii i nie wpływa na kompetencje państw członkowskich w zakresie bezpieczeństwa narodowego; nie stosuje się go też do systemów AI wykorzystywanych wyłącznie do celów wojskowych, obronnych lub bezpieczeństwa narodowego (art. 2 ust. 3).

Co rozporządzenie pozostawia otwarte dla fintechu

  • Brak reguły dla fintechu i formatu oznaczenia

    Art. 50 nie zawiera reguły specyficznej dla fintechu. Nie wskazuje brzmienia ani ikony; obowiązek oznaczania wymaga formatu nadającego się do odczytu maszynowego i wykrywalności, z uwzględnieniem powszechnie uznanego stanu wiedzy technicznej, który może znajdować odzwierciedlenie w odpowiednich normach technicznych (art. 50 ust. 2). Komisja opracowuje wytyczne dotyczące art. 50 (art. 96 ust. 1 lit. d)).

  • Kodeksy praktyk

    Komisja zachęca do opracowywania kodeksów postępowania dotyczących wykrywania, oznaczania i etykietowania treści wygenerowanych lub zmanipulowanych sztucznie i je ułatwia oraz ocenia, czy przestrzeganie kodeksu wystarcza do zapewnienia zgodności z art. 50 ust. 2 i 4. Jeżeli uzna kodeks za niewystarczający, może przyjąć akt wykonawczy określający wspólne zasady (art. 50 ust. 7). Artykuł nie czyni ich przestrzegania obowiązkowym.

  • Weryfikacja przez człowieka

    Wyjątek dla weryfikacji przez człowieka lub kontroli redakcyjnej znajduje się w art. 50 ust. 4, dla opublikowanego tekstu. Art. 50 ust. 2 go nie zna; jego wyjątki to wspomaganie standardowej edycji, brak istotnej zmiany danych wejściowych lub ich semantyki oraz dozwolenie prawem do celów karnych.

  • Brak obowiązku wykrywania deepfake’ów

    Art. 50 nie zawiera obowiązku wykrywania przez bank deepfake’ów stworzonych przez inne podmioty. Dostawcy muszą zapewnić wykrywalność swoich wyników (art. 50 ust. 2); podmioty wdrażające, które generują lub manipulują deepfake’iem, muszą to ujawnić (art. 50 ust. 4).

  • Obowiązki informacyjne w prawie finansowym i konsumenckim

    Art. 50 nie wpływa na inne obowiązki w zakresie przejrzystości podmiotów wdrażających wynikające z prawa Unii lub prawa krajowego (art. 50 ust. 6). Czy prawo finansowe lub konsumenckie wymaga dalszych informacji dla klientów, rozporządzenie nie rozstrzyga.

Pytania o art. 50 w fintechu

Czy czatbot obsługi klienta banku musi informować klientów, że jest systemem AI?

Tak, chyba że jest to oczywiste z punktu widzenia osoby dostatecznie poinformowanej, uważnej i ostrożnej, z uwzględnieniem kontekstu wykorzystywania. Dostawca musi zaprojektować system tak, aby osoba została poinformowana (art. 50 ust. 1), najpóźniej przy pierwszym kontakcie (art. 50 ust. 5).

Czy art. 50 nakłada na banki obowiązek wykrywania deepfake’ów?

Nie. Art. 50 wymaga od dostawców, aby oznaczeniem czynili syntetyczne wyniki wykrywalnymi (art. 50 ust. 2), a od podmiotów wdrażających – by ujawniali deepfake’i, które generują lub którymi manipulują (art. 50 ust. 4). Nie nakłada obowiązku wykrywania deepfake’ów stworzonych przez inne podmioty.

Czy bank korzystający z generatora tekstu musi oznaczać tekst?

Obowiązek oznaczania z art. 50 ust. 2 spoczywa na dostawcy systemu generującego. Podmiot wdrażający musi ujawnić tekst wygenerowany przez AI tylko wtedy, gdy jest publikowany w celu informowania społeczeństwa o sprawach leżących w interesie publicznym i nie został poddany weryfikacji przez człowieka ani kontroli redakcyjnej, za którą odpowiedzialność redakcyjną ponosi osoba (art. 50 ust. 4).

Scanara przygotowuje dowody na podstawie Państwa repozytoriów

Scanara odczytuje połączone repozytoria GitHub i uruchamia skany oparte na regułach pod kątem typowych wzorców AI i uczenia maszynowego. Może pominąć kod niestandardowy. Osobno generuje projekty dokumentacji na podstawie szablonów i Państwa odpowiedzi w ocenach, jako dowody dla Państwa pracy nad zgodnością. Klasyfikację ustalają Państwo.