Koszt niezgodności: kary i skutki dla firmy

Art. 99 ustanawia trzy górne granice. Zakazane praktyki (art. 5): do 35 mln EUR lub, w przypadku przedsiębiorstwa, 7 % całkowitego rocznego światowego obrotu, zależnie od tego, która kwota jest wyższa. Obowiązki operatorów wymienione w art. 99 ust. 4: do 15 mln EUR lub 3 %, zależnie od tego, która kwota jest wyższa. Nieprawidłowe, niepełne lub wprowadzające w błąd informacje przekazane organom: do 7,5 mln EUR lub 1 %, zależnie od tego, która kwota jest wyższa. Komisja może nałożyć na dostawców modeli AI ogólnego przeznaczenia karę do 3 % lub 15 mln EUR, zależnie od tego, która kwota jest wyższa. Dotyczy to naruszeń wymienionych w art. 101 ust. 1. Dla MŚP górną granicą jest niższa kwota (art. 99 ust. 6).

Kary z art. 99 można nakładać od 2 sierpnia 2025 r., kiedy zaczął mieć zastosowanie rozdział XII o sankcjach (art. 113). Kary z art. 101 wobec dostawców modeli AI ogólnego przeznaczenia można nakładać od 2 sierpnia 2026 r. Same obowiązki mają zastosowanie od własnych dat. Zakazy z art. 5 obowiązują od 2 lutego 2025 r. Wyjątek stanowią art. 5 ust. 1 lit. ba i bb oraz ust. 1a i 1b: mają zastosowanie od 2 grudnia 2026 r. Obowiązki dotyczące systemów wysokiego ryzyka (art. 8–27) mają zastosowanie od 2 grudnia 2027 r. (systemy z załącznika III) i od 2 sierpnia 2028 r. (systemy z załącznika I). Sekcja B załącznika I wymienia inne unijne prawodawstwo harmonizacyjne. W przypadku systemów wysokiego ryzyka związanych z tymi produktami mają zastosowanie tylko art. 6 ust. 1, art. 60a i art. 102–112 (art. 2 ust. 2). Art. 57, 58 i 59 mają zastosowanie tylko w zakresie, w jakim wymogi dla systemów wysokiego ryzyka zostały włączone do tego prawodawstwa. Przepisy o jednostkach notyfikowanych (art. 28–39) mają zastosowanie od 2 sierpnia 2025 r. Obowiązki w zakresie przejrzystości z art. 50 mają zastosowanie od 2 sierpnia 2026 r. Art. 111 ust. 4 dotyczy dostawców systemów AI generujących syntetyczne treści dźwiękowe, obrazowe, wideo lub tekstowe. Obejmuje systemy wprowadzone do obrotu przed 2 sierpnia 2026 r. Ci dostawcy podejmują niezbędne kroki, aby zapewnić zgodność z art. 50 ust. 2 do 2 grudnia 2026 r. Art. 111 ust. 2 dotyczy systemów wysokiego ryzyka wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku przed datą rozpoczęcia stosowania rozdziału III, innych niż systemy, o których mowa w ust. 1. Rozporządzenie stosuje się do nich tylko wtedy, gdy po tej dacie wprowadzane będą istotne zmiany w ich projekcie. Art. 111 ust. 2 wyznacza też termin dla systemów wysokiego ryzyka przeznaczonych do wykorzystywania przez organy publiczne. Ich dostawcy i podmioty wdrażające podejmują niezbędne kroki w celu zapewnienia zgodności z wymogami i obowiązkami do 2 sierpnia 2030 r.

Ich górna granica jest niższa. W przypadku MŚP, w tym start-upów, każda kara wynosi do wartości procentowej lub kwoty z art. 99 ust. 3–5, zależnie od tego, która jest niższa (art. 99 ust. 6). Małe spółki o średniej kapitalizacji (zdefiniowane w art. 3 pkt 14b) podlegają tej samej zasadzie. Dotyczy ona kar z art. 99 ust. 4 i 5 (art. 99 ust. 6a). Same obowiązki się nie zmieniają.

Gdy organ nadzoru rynku oceni system AI stwarzający ryzyko i stwierdzi niezgodność, żąda działań naprawczych, wycofania z rynku lub wycofania od użytkowników (art. 79 ust. 2). Państwa członkowskie mogą też przewidzieć ostrzeżenia i środki niepieniężne (art. 99 ust. 1). Każdy, kto ma podstawy, by uznać, że naruszono rozporządzenie, może złożyć skargę do organu nadzoru rynku (art. 85).

Górna granica w RODO to 20 mln EUR lub 4 % całkowitego rocznego światowego obrotu, zależnie od tego, która kwota jest wyższa (art. 83 ust. 5 RODO). Najwyższa górna granica w akcie o AI to 35 mln EUR lub 7 % całkowitego rocznego światowego obrotu. Stosuje się wyższą kwotę (art. 99 ust. 3). Obie są limitami górnymi: organ ustala faktyczną kwotę na podstawie okoliczności sprawy (art. 83 ust. 2 RODO; art. 99 ust. 7 aktu o AI).